Aktualnie online

Naszą witrynę przegląda teraz 90 gości 

Grupy pozarow

 

GRUPY POŻARÓW

Spalaniu ulegają materiały palne o różnym stanie skupienia, a więc ciała stałe, ciecze i gazy. Przebieg ich spalania jest zróżnicowany. W zależności od rodzaju palącego się meteriału i sposobu jego spalania, pożary dzieli się na pięć grup:

Grupa A - pożary ciał stałych pochodzenia organicznego
Grupa B - pożary cieczy palnych i substancji stałych topiących się wskutek ciepła
Grupa C - pożary gazów
Grupa D - pożary metali
Grupa E - pożary z wszystkich grup występujące w obrębie urządzeń pod napięciem
Grupa F - pożary tłuszczów

Grupa A

Stałe materiały palne (np. drewno, papier, węgiel, tkaniny, słoma, siano) mogą pod wpływem ciepła ulegać rozkładowi i wydzielać przy tym gazy palne i pary. Ich obecność powoduje, że materiały te palą się płomieniem. Jeśli materiały nie mają tych właściwości, to spalają się przez żarzenie.

Na szybkość palenia się ciał stałych wpływają:
- stopień ich rozdrobnienia (stykanie się większej powierzchni z tlenem)
- wydzielanie gazów i par
- większe chemiczne pokrewieństwo z tlenem

Rozdrobione materiały palne mogą być szybko przemieszczane wskutek działania prądów pożarowych i powietrza, powodujących rozprzestrzenianie się pożaru. Natomiast pył materiałów stałych unoszący się w powietrzu ma szybkość palenia się mieszaniny gazowej i może spowodować wybuch.

Grupa B

Ciecze palne i substancje topiące się pod wpływem wysokiej temperatury (np. benzyna, nafta i jej pochodne, alkohol, aceton, eter, oleje, lakiery, tłuszcze, parafina, stearyna, pak, naftalen, smoła) ulegają zapaleniu, gdy pod wpływem ogrzania ich do temperatury palenia utworzy się nad zewnętrzną warstwą mieszanina par z powietrzem. Dalszy proces palenia przebiega już samorzutnie, ponieważ górna warstwa cieczy, paląc się, nagrzewa warstwy głębsze i powoduje ich parowanie. Pożar cieczy palnych w wyniku parowania i łączenia się z powietrzem może spowodować powstanie mieszanki wybuchowej. Niebezpieczne jest tutaj zarówno wyciekanie palącego się płynu, jak i płynu jeszcze niepalącego się. W każdej chwili bowiem ogień może go zapalić, powodując rozprzestrzenianie się pożaru.

Grupa C

Spalanie gazów (np. metanu, acetylenu, propanu, wodoru, gazu miejskiego) odbywa się w warstwie stykania się strumienia gazu z powietrzem. Mieszanina gazu palnego z powietrzem lub w odpowiedniej proporcji, z innymi gazami, ulega łatwemu zapaleniu od najmniejszego źródła ciepła, nawet od iskry lub żaru papierosa. Gazy palne stanowią bardzo duże niebezpieczeństwo szczególnie wtedy, gdy wymieszają się z powietrzem i zostaną podpalone w pomieszczeniu zamkniętym. Wybuch mieszaniny gazowo-powietrznej może dokonać poważnych zniszczeń w budynku, a nawet jego okolicach.

Grupa D

Metale (np. sód, potas, fosfor, glin i ich stopy), w zależności od składu chemicznego, podczas palenia zużywają tlen z powietrza albo (jako mieszaniny mające w swym składzie utleniacze) spalają się bez dostępu powietrza (np. termit, elektron). Metale te oraz mieszanki ciekłe, przeważnie pochodne ropy naftowej (np. napalm, pirożel), są trudne do ugaszenia. Z tego powodu armie stosują je jako środki zapalające, wywołujące pożary punktowe lub przestrzenne.

Grupa F

Pożary tłuszczów i olejów w urządzeniach kulinarnych.